فرارسيده ( far - raside ) ص . پ . باز آمده . و شامل شده . و دريافت شده . و رسيده . فرارفتگى ( far - raftagi ) ا . پ . پيش رفتگى . فرارفتن ( far - raftan ) ف ل . پ . رفتن . و پيش رفتن . و جلو افتادن و مقدم شدن . فرارو ( far - ru ) و فراروى ( far - ruy ) ا . پ . پشت سر كه بتازى قمحدوه گويند . فرارون ( far - run ) ا . پ . كسى و يا چيزى كه روزبه نباشد و روز بروز پس رود نه بطريق صلاح و خوبى . فرارى ( far ri ) و ( fer ri ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه از جائى گريخته و فرار كرده باشد . و كسى كه منزوى گشته و از مردم گريزان باشد . فراريج ( far rij ) ع . ج . فروج . فراز ( far z ) ا و ص . پ . پهن شده و پخش گرديده . و بسته . و گشاده و باز كرده شده . و باز كردگى و گشودگى . و پوشيدگى در . و فراهم آمدگى . و فروز و افروختگى . و بالا . و نشيب . و زير . و زبر . و نافرمان . و مردم نافرمان و سركش . و اسب سركش . و آلت تناسل . و وصل و پيوستگى . و در آمدگى . و فرا رفتگى . و خون . فراز ( far z ) م ف . پ . قريب و نزديك و پيش و حضور . و پس از اين و بعد از اين و از اين باز . و عقب و پس . و باز و مكرر . و هنگام و زمان . و نير كلمهء فرازگاه بطور زائد استعمال مىشود مانند فراز اندوختن كه بمعنى اندوختن است . و فراز آر : كلمهء امر يعنى ببر و حمل كن و يا بياور . و فراز آوردن : يافتن و حاصل كردن . و فراز دادن : پس دادن . فزازده : كلمهء امر يعنى پس بده و يا باز بده و مكرر بده . و فراز رساندن : رسيدن كنانيدن و سبب رسانيدن شدن . و فراز رسيدن : رسيدن . و در آمدن و داخل شدن . و واقع شدن . و صادر شدن . و وقوع يافتن . و فراز كردن : باز كردن و گشودن در . و بستن در و پوشيدن در . و بنا كردن . و فراز گرفتن : احاطه نمودن و محاصره كردن . و برابر آمدن و راست افتادن . و فراز و نشيب : بالا و پائين . و از صباح فراز انتظار مىكشم و يا از ديروز فراز انتظار مىكشم يعنى از هنگام صباح و يا از هنگام ديروز انتظار مىكشم . فراز ( far z ) و ( fer z ) ا و ص . پ . بلند . و بلندى . و بلند شونده . و بالا رونده . فراز ( far z ) و ( fer z ) پ . كلمهء امر يعنى بلندشو . و بالارو . فرازد ( far zed ) ع . ج . فرزدق . فرازدن ( far - zadan ) ف م . پ . گشادن و گشودن و بازكردن . و بىحجاب كردن . و آزاد كردن و رهائى دادن . فرازع ( far ze ' ) ع . ج . فرزعة . فرازق ( far zeq ) ع . ج . فرزدق . فرازمان ( far zm n ) ا . پ . فرمان و حكم و امر . فرازنده ( far zande ) ا . پ . بالا كننده و افرازنده . و كشت كار . فرازنو ( fer zenav ) و ( fer zenu ) ا . پ . پروانهء چراغ . فرازه ( far ze ) ا . پ . جاى بلند . فرازى ( far zi ) ا . پ . بلندى و رفعت و ارتفاع و افرازى . فرازيد ( far zid ) ع . ج . فرزدق . فرازيدن ( far zidan ) ف م . پ . افراشتن و بلند كردن . و گشادن . و بستن . و پيوستن و وصل كردن و متصل كردن . فرازين ( far zin ) ع . ج . فرزان . فرازين اوروند ( far zin - ovrvand ) ا . پ . نفس عالم بالا . و لقب نامه‌اى كه جمشيد شاه نوشته است . فراس ( far s ) ا . ع . نوعى از خرماى سياه . فراس ( fer s ) ا . ع . نام مردى . و ابو فراس : كنيهء فرزدق شاعر . و كنيهء شير بيشه . فراس ( farr s ) ا . ع . شير بيشه . فراسب ( fer sab ) ا . پ . استانهء در . و جزء بالائين در . و شاه تير و چوب بزرگى كه بدان بام خانه را پوشند . فراسة ( far sat ) م . ع . فرس فراسة و فروسة و فروسية . مر . فروسة . فراسة ( fer sat ) ا . ع . دانائى بعلامت و نشان و نظر ( اسم است تفرس را ) . الحديث : اتقوا فراسة المؤمن . فراست ( fer sat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيماد و قيافه يعنى علمى كه بدان از صورت ظاهر پى بما فى الضمير شخص و بسيرت آن برند . و زيركى و تيز فهمى . و ادراك و دريافت و هگ و هوشيارى و عقل و راى و تدبير . و دانش و دانائى و كياست و قابليت . و علم فراست : علم قيافه . و فراست كردن : تخمين كردن و گمان كردن . و غيب گفتن . و از ما فى الضمير خبر دادن . و حكم كردن . و فراست نامه : كتابى كه در آن از علم قيافه بحث كنند . فراستو ( far stu ) و فراستوك ( far stuk ) ا . پ . پرستوك . فراسته ( far ste ) م ف . پ . قدرى عقب و كمى به سمت عقب فراسخ ( far sex ) ع . ج . فرسخ .